سنگاپور

سنگاپور

 

پایتخت سنگاپور
زبان انگلیسی، مالایی، چینی و تامیل
نوع حکومت ریاست جمهوری
جمعیت 5،638،700
میزان آب  ۲۳۴۰ میلی‌متر
مساحت ۷۲۲ کیلومتر مربع
واحد پول دلار سنگاپور با نماد S$
پیش شماره تلفن 65+
جهت رانندگی چپ
دامنه اینترنتی .sg

سنگاپور

گرچه از نظر مساحت کشور کوچکی است اما سنگاپور یک غول اقتصادی است. این کشور مدرنترین کشور آسیای جنوبی در طول یک قرن است. این کشور فرهنگ و مذاهب مالایی، چینی، عربی، هندی و انگلیسی را تشکیل می دهد. گروه های قومی منحصر به فرد را به بازدید کنندگان خود ارائه می دهد، مجموعه ای از فرصت های گشت و گذار و غذاهای مختلف ارائه می کند که می توانید از میان آنها انتخاب کنید. تقویم کامل جشنواره های سنتی و تعطیلات که در طول سال جشن گرفته می شود، به درخواست فرهنگ های مختلف به آن افزوده شده است. علاوه بر این، سنگاپور هتل های لوکس، غذاهای لذت بخش و خرید عالی ارائه می دهد. جزیره جمهوری سنگاپو در جنوب آسیا قرار دارد. این کشور شامل جزیره سنگاپور و 60 جزیره کوچکتر است. به دلیل حکومت کارآمد و متعهدش، سنگاپور تبدیل به یک کشور پررونق شده است که در تجارت و گردشگری پیشرفت کرده و یک مدل برای کشورهای در حال توسعه است. پایتخت این کشور همچنین به نام سنگاپور است که حدود یک سوم از منطقه جزیره اصلی را پوشش می دهد.

آب و هوای گرمسیری سنگاپور در شبه جزیره مالای واقع شده است. آب و هوای گرمسیری سنگاپور در طول سالها موجب مقاصد گردشگری و مسافرتهای تجاری گشته است. زیرساخت عالی این جزیره جمهوری،  موجب شده بازدیدکنندگانش از بسیاری از سایت ها و جاذبه های آن در محیط امن، تمیز و سبز لذت ببرد. فرودگاه چانگی برنده جایزه بهترین فرودگاه در میان شهرهای بزرگ در سراسر جهان است. سیستم قطار و مترو پاک، سریع و کارآمد است. علاوه بر این، ترمینال کروز و پیشرفته ان، سنگاپور را به عنوان یکی از نخستین مراکز خرید در جنوب شرقی آسیا و یک بندر هیجان انگیز در هر برنامه سفری با کشتی های کروز آسیایی تبدیل کرده است.

در شهر، نیازی به ماشین وجود ندارد. حمل و نقل عمومی عالی است و راه رفتن یک راه خوب برای کشف شهر است. همه جاذبه های اصلی نیز با اتوبوس تور قابل دسترس است. از آنجا که شهر تنها 60 مایل (100 کیلوگرم) از خط استوا فاصله دارد درجه حرارت گرمسیری با این منطقه چندان متفاوت نیست. بارش سالانه تقریبا به طور مساوی توزیع می شود. مهم نیست چه زمانی شما تصمیم به بازدید  از این کشور را می کنید زیرا آب و هوای گرم همیشه در دسترس خواهد بود. بازدید کننده بلافاصله از فراوانی پارک ها، ذخایر طبیعت و سرسبز و اب و هوای گرمسیری برخوردار خواهند شد.

تاریخچه

در اواخر سال 1818، لست هاستینگز – فرماندار انگلیسی هند، سرهنگ استامفورد رافلز را به عنوان رهبر ستاد کل ارتش منصوب کرد تا یک ایستگاه تجارت در قسمت جنوبی شبه جزیره مالایا ایجاد کند. بریتانیا قدرت خود را بر هند گسترش داد و تجارت آنها با چین گسترش یافت. آنها برای “تعمیر، احیا و محافظت از ناوگان تجاری خود” و همچنین جهت جلوگیری از هر گونه پیشرفت هلندی ها در هند شرقی نیاز به یک بندر داشتند.

پس از بررسی سایر جزایر نزدیک در سال 1819، سر استمفورد رافلز و بقیه های شرکتهای بریتیش شرق هند به سنگاپور آمدند و قرار شد که سنگاپور منطقه حمل و نقل استراتژیک آنها باشد. سرانجام سنگاپور یکی از مهمترین مراکز تجاری و نظامی امپراتوری بریتانیا شد. این جزیره سومین منطقه اکتساب شده انگلیس در شبه جزیره مالای پس از پنانگ (1786) و مالاکا (1795) بود. این سه محل سکونت بریتانیا (سنگاپور، پنانگ و مالاکا) در سال 1826، تحت کنترل هند بریتانیا قرار گرفتند. تا سال 1832، سنگاپور مرکز حکومت و اداره این سه حوزه شد. در 1 آوریل 1867، Straights Settlements تبدیل به یک کلنی Crown شد و توسط فرماندار تحت حاکمیت دفتر استعمار در لندن اداره شد.

جغرافیا

سنگاپور، کشوری کوچک واقع در جنوبی ترین منطقه شبه جزیره مالایا است و در حدود 85 مایلی (137 کیلومتر) در شمال اکواتور قرار دارد. که شامل جزیره سنگاپور و حدود 60 جزیره کوچک است. جزیره اصلی حدود 18 مایل مربع از این منطقه ترکیبی را تشکیل داده است. جزیره اصلی از شبه جزیره مالزی تا شمال توسط تنگه Johor  جدا شده است، یک کانال باریک که از راه جاده ای و راه آهن عبور می کند که بیش از نیم مایلی طول دارد. محدوده جنوبی ایالت از طرابلس سنگاپور عبور می کند، جایی که ناوگان آرژانتین Riau-Lingga – که بخشی از اندونزی است – در عرض 10 مایل از جزیره اصلی گسترش می یابد.

واردات و صادرات کشور سنگاپور
سنگاپور اغلب به عنوان یکی از قدرتهای اقتصادی آسیا شناخته شده است و علاوه بر آن برای محافظه کاری و قوانین محرمانه محلی مشهور است؛ همچنین در حال حاضر به عنوان چهاردهمین اقتصاد بزرگ صادراتی در جهان رتبه بندی شده است. این کشور سالانه صادرات 315 میلیارد دلار و واردات 259 میلیارد دلاری را به خود اختصاص داده است، که حاوی تراز تجاری مثبت 55.4 میلیارد دلاری است. تولید ناخالص داخلی سنگاپور 296 میلیارد دلار است و تولید ناخالص داخلی سرانه آن 87900 دلار است. ارزش صادرات این کشور در سی سال گذشته به طور پیوسته افزایش یافته است و سنگاپور طی پنج سال گذشته شاهد افزایش از 250 میلیارد دلار به 315 میلیارد دلار در سال بوده است.
5 کالای مهم کشور سنگاپور و درآمد حاصله از آن در هر سال عبارتند از :
نفت تصفیه شده 35.5 میلیارد دلار، طلا 1.91 میلیارد دلار، الماس 1.77 میلیارد دلار، مس پالایش شده 578 میلیون دلار، قلع خام 520 میلیون دلار
موارد قابل توجه دیگر صادرات سنگاپور به قرار زیر است: مدارهای مجتمع – 65.5 میلیارد دلار، فروش کامپیوترها – 9.69 میلیارد دلار، دستگاه های نیمه هادی – 8.68 میلیارد دلار، توربین های گاز – 5.91 میلیارد دلار، تجهیزات پخش – 5.31 میلیارد دلار
مقاصد و کشورهایی که صادرات سنگاپور به آنها صورت می پذیرد و درآمد حاصله از هریک در ذیل آمده است:
چین (42.9 میلیارد دلار)، هنگ کنگ (41.6 میلیارد دلار)، مالزی (53 میلیارد دلار)، اندونزی (25.8 میلیارد دلار) و ایالات متحده (22.6 میلیارد دلار) .
5 مورد از مهم ترین کالاهای وارداتی سنگاپور :
نفت تصفیه شده 31.5 میلیارد دلار، نفت خام 15.1 میلیارد دلار، طلا 2.22 میلیارد دلار، الماس 1.73 میلیارد دلار، مس مس 1 میلیارد دلار

دیگر واردات قابل توجه سنگاپور: مدار مجتمع – 36.4 میلیارد دلار، کامپیوتر – 6.24 میلیارد دلار ، دستگاه نیمه هادی – 4.58 میلیارد دلار، تجهیزات پخش – 4.77 میلیارد دلار، دفتر ماشین آلات – 4.1 میلیارد دلار.
اطلاعات بیشتر درباره واردات / صادرات سنگاپور
صادرات نفت سنگاپور 11 درصد از کل صادرات سالانه سنگاپور را شامل می شود و این کشور به عنوان سومین صادر کننده بزرگ دنیا با 8.6 درصد سهم بازار جهانی به ارزش 412 میلیارد دلار در هر سال است. مقاصد آسیایی 28.9 میلیارد دلار از صادرات 35.5 میلیارد دلاری نفت خام سنگاپور را شامل می شوند که مالزی با (25 درصد) و اندونزی با (18 درصد) بزرگترین دریافت کننده نفت سنگاپور هستند.
صادرات طلا تنها 0.61٪ از صادرات سالانه سنگاپور را شامل می شود و اکثر حمل و نقل آنها به سوئیس با 59٪ و سپس هنگ کنگ با (19٪) است. سنگاپور در میان 15 کشور برتر صادرکننده طلا که 82.7٪ کل صادرات طلا در سراسر جهان را به عهده دارند به چشم نمی آید.
بازار جهانی صادرات الماس به ارزش 127 میلیارد دلار در سال است و سنگاپور 13 امین صادر کننده بزرگ الماس با 1.4٪ سهم بازار جهانی است. این کشور یکی از صادرکنندگان الماس است که به سرعت در حال رشد است و بالاترین نرخ رشد را طی پنج سال گذشته ثبت کرده است و ارزش صادرات آن در این دوره 161 درصد افزایش یافته است
بازار صادرات جهانی برای مس پالایش شده هر ساله 38.7 میلیارد دلار ارزش دارد و سنگاپور 1.5٪ سهام با صادرات 578 میلیون دلار دارد. چین مقصد عمده صادرات مس کشور را به خود اختصاص داده و 87 درصد از کل صادرات سنگاپور را به خود اختصاص داده است.
صادرات قلع خام سنگاپور 3.34 میلیارد دلار در هر سال است و سنگاپور به عنوان دومین صادر کننده با 16 درصد سهم بازار جهانی، بعد از اندونزی با (31 درصد) و در مقایسه با مالزی (14 درصد) پیشرو است. مهم ترین مقصد صادرات قلع سنگاپور کشور هلند با 23 درصد از کل صادرات این کالا است و پس از آن ایالات متحده (18 درصد) و تایلند (12 درصد) است.

 

اقتصاد

 در سال 1965، در سنگاپور یک شرکت برق پایه و چند پالایشگاه نفت وجود داشت. در طول دهه 1960 این دو بخش به سرعت در حال رشد بودند. گسترش سریع پالایشگاههای نفت وجود داشت و در سال 1967، با مشوق های مالیاتی، Texas Instruments یک کارخانه نیمه هادی را راه اندازی کرد. شرکت های الکترونیکی بیشتری به زودی تاسیس شدند و سنگاپور به سرعت به عنوان یک بازار جهانی در صنعت الکترونیک تبدیل شد. پس از آن صنعت دارو توسعه یافت، سپس خدمات مالی و گردشگری گسترش یافتند که به طور کلی اقتصاد سنگاپور را متحول کردند.

سنگاپور دارای سطح بالای مداخله دولت، پول قوی، تورم نسبتا کم و یک رکورد طولانی در زمینه مدیریت محتاطانه اقتصاد کلان و رشد چشمگیر است. تولید ناخالص داخلی 6.7 درصد افزایش یافت. سرمایه گذاری داخلی به میزان قابل توجهی باعث رشد سریع اقتصادی شده است و در دهه 1990 سرمایه گذاری خارجی افزایش یافته است. سیاست دهه 1990 به منظور افزایش جنبه های نوآورانه، تحقیق و توسعه الکترونیک، بیوتکنولوژی و دیگر بخش های تکنولوژی پیشرفته بوده که موجب شده سنگاپور تبدیل به یک مرکز مهم شود که در آن ایده های جدید متولد می شوند.

پس از بحران اقتصادی آسیا، سرمایه گذاری و صادرات (بلکه واردات) نیز کم شد و رشد شدید از 6/8 درصد در سال 1997 به 9/9 درصد در سال 1998 کاهش یافت، اما در سال های 1999 تا 2000، زمانی که سرمایه گذاری بیشتر شد بازار سهام آزاد شد و محدودیت های بانکی به منظور رقابت بیشتر از نهادهای خارجی کاهش یافت.

اما در سال 2001، به دلیل رکود بین المللی در فناوری اطلاعات موجب 2.3 در صد کاهش شد. این میزان به سرعت رشد کرد و طی سالهای 2004 تا 2007 به طور متوسط ​​رشد 8 درصدی را پشت سر گذاشت و پیش از آن که در رکود اقتصادی جهانی در سالهای 2008 تا 2009 ختم شود، رشد تنها 1.7 درصدی داشت و در سال 2009  کاهش 0.6 درصدی داشت  اما در سال 2010، رشد اقتصادی در سه ماهه آخر سال، به 15.2 درصد افزایش یافت. سپس در سال 2011-15 به آرامی رشد کرد (در سال 2013 ،3.9 درصد و در سال 2014 حدود 3.0 درصد است).

حمل و نقل

حمل و نقل در سنگاپور عمدتا زمینی است. بسیاری از نقاط سنگاپور، از جمله جزایر مانند سنتوسا و جزیره جورون، توسط جاده قابل دسترس هستند. دیگر فرم عمده حمل و نقل در سنگاپور راه آهن است: حمل و نقل در طول و عرض سنگاپور از طریق حمل و نقل راه آهن راحت است که در چند محله اجرا می شود. جزیره اصلی سنگاپور با خدمات کشتی به جزایر دیگر متصل می شود.

دو پل وجود دارد که سنگاپور را به مالزی پیوند می دهد – Causeway و Link Second. فرودگاه سنگاپور چانگی یک مرکز عمده حمل و نقل هوایی در آسیا است و سنگاپور یک بندر بزرگ حمل و نقل است.

بر اساس گزارش حمل و نقل شهری مک کینزی بهترین سیستم حمل و نقل در جهان را بر اساس پنج معیار – در دسترس بودن، مقرون به صرفه، بهره وری، راحتی، پایداری توصیف می شود.

بهترین راه حمل و نقل در سنگاپور از طریق سیستم مترو سریع (MRT) است. این شبکه زیرزمینی دارای خطوطی است که در کل شهر گسترش یافته است. با این حال، هنگامی که شما در محله مورد نظر هستید، راه رفتن بهترین گزینه است. MRT همچنین مسیرهای اتوبوس را اجرا می کند که می تواند شما را به هر جایی از جزیره برساند. ما توصیه می کنیم از اجاره اتومبیل، به دلیل پارکینگ گران قیمت و ترافیک اجتناب کنید. اگر می خواهید در یک ماشین بمانید، یک تاکسی بگیرید. بیشتر مسافران از فرودگاه سنگاپور چانگی (SIN)، که توسط سیستم MRT به شهر متصل است، وارد این شهر می شوند.

صنعت گردشگری

2018 یکی دیگر از سال های قوی برای بخش گردشگری سنگاپور را نشان می دهد که درآمدهای توریستی و بازدید کنندگان به بالاترین سطح خود رسیده است. صنایع هسته ای گردشگری BTMICE ، هتل ها و کروز  نتایج بسیار خوبی کسب کرد. درآمد گردشگری1.0 درصد افزایش داشت و به 27.1 ملیارد دلار رسید. مدیر اجرایی هیئت مدیره گردشگری سنگاپور (STB)، آقای کیت تان، گفت: “ما خوشحالیم که بخش گردشگری سنگاپور با وجود برخی مشکلات اقتصادی در سال 2018 خوب عمل کرد. ما خوش شانس بودیم که  ترکیب عوامل مثبت مانند تقاضای مسافرت در اقیانوس آرام، افزایش اتصال پرواز به سنگاپور و رویدادهای مختلف موجب افزایش سطح گردشگری در سنگاپور گشت. ” هزینه های گردشگری افزایش یافت، اما هزینه های خرید (14٪)، اقامت (5٪) و غذا و آشامیدنی (4٪) کاهش یافت.

از ژانویه تا سپتامبر 2018، رشد در تمام پنج بازار برتر سنگاپور ثبت شد. هند (18 درصد)، اندونزی (8 درصد) و چین (3 درصد) بالاترین رشد سالانه در صنعت گردشگری را به عهده دارند.

فرهنگ

با وجود اینکه سنگاپور کشور کوچکی است اما آداب و رسوم و فرهنگهای محلی متنوعی دارد که ترکیبی از تأثیرات قومی مختلف است که این فرهنگ ها و آداب و رسوم مختلف ریشه در تاریخ کشور دارد که همیشه به عنوان یک مرکز تجارت اهمیت داشته است. فرهنگ سنگاپور از انواع مختلفی از اعتقادات مذهبی و قومی تشکیل شده است. وجود فرهنگهای مختلف در سنگاپور، آن را به یکی از متنوع ترین کشورها در زمینه فرهنگ در جهان تبدیل کرده است.

در سنگاپور تعدادی قوانین غیر معمول از جمله ممنوعیت جویدن آدامس حاکم است، بنابراین مطمئن شوید قبل از رفتن به این کشور از آنها مطلع هستید. در سنگاپور، بیش از ده فرهنگ مختلف وجود دارد و تبعیض نژادی موضوع مهمی در این کشور است.

فرهنگ در سنگاپور در گروه های مختلف قومی مانند چینی، مالایی، هندو و غربی همه قابل لمس هستند و این تنوع فرهنگی در سنگاپور موجب شده مردم به زبانهای مختلف مانند انگلیسی، ماندارین، مالایی و تامیل صحبت کنند.

فرهنگ در سنگاپور تا حد زیادی توسط صلح، عدالت و هماهنگی اجتماعی و مذهبی تعریف شده است. این گفته که سنگاپور یک “شهر خوب” است، نه تنها به پاکیزگی و کیفیت زندگی آن اشاره دارد بلکه در حقیقت، برای اطمینان از ایمنی و نظم در جامعه دولت موارد مختلفی را ممنوع کرده است. اگر نمی خواهید یک جریمه سنگین را پرداخت کنید یا حتی در زندان باشید، باید از موارد زیر جلوگیری کنید:

جویدن آدامس، تف کردن، آشغال ریختن، سیگار کشیدن در داخل خانه، نوشیدن در حین رانندگی، مستی در امکان عمومی، حمل دارو

به یاد داشته باشید که آخرین مورد یعنی حمل دارو بسیار جدی است به طوری که حمل مقداری دارو ممکن است به اعدام ختم شود.

مذهب

سنگاپور یک کشور چند مذهبی است. با توجه به گروه های گوناگون قومی، مذاهب مختلف نیز وجود دارد. مقامات سنگاپوری مردم را از دخالت در امور مذهبی گروه های قومی دیگر منع می کند در همین راستا تحریم های مذهبی توسط دولت اجرا می شود.

بیشترین پیرو را دین بودیسم در کشور داراست، و پس از آن اسلام، مسیحیت، تائوئیسم، هندوئیسم و ​​غیره. بر اساس سرشماری سال 2000،  42.5 درصد از مردم سنگاپور پیرو دین بودیسم؛ 14.9 درصد مسلمان، 14.8 درصد از مردم سنگاپور از وابستگی مذهبی برخوردار نیستند؛ 14.6درصد مسیحی، 8.5 درصد تائویسم و 4٪ هندو هستند و بقیه متعلق به گروه های مذهبی دیگر (یهودیان، جین ها، سیک ها و زرتشتیان) هستند.

با توجه به وجود فرهنگ و اداب و رسوم مختلف در سنگاپور وجود مذاهب متفاوت دور از انتظار نیست. مردم کشور سنگاپور از همان ابتدای کودکی در مورد آداب و رسوم مذهبی سایر گروه های جمعیتی می آموزند. در فهرست تعطیلات عمومی در سنگاپور مناسبتهای مربوط به مذاهب مختلف مانند مسیحیان، مسلمانان و هندوها دیده می شود. این کشور به ده تا از ادیان بزرگ جهان از جمله بودیسم، تائوئیسم، اسلام، هندوئیسم و ​​مسیحیت و غیره می پردازد. برخی افراد حتی بیش از یک دین را قبول دارند. با این حال، تبعیض در سنگاپور هنوز هم یک مشکل جدی است.

در حین کاوش در فرهنگ سنگاپور، به زودی خواهید فهمید که بسیاری از زیباترین و جذاب ترین ساختمان های کشور، مذهبی هستند و برخی از آنها برای عموم مردم باز است، مهم است که قبل از ورود به عبادتگاه، قوانین خاص آن مذهب را یاد بگیرید و آنها را رعایت کنید. برخی از این نکات در زیر امده است:

قبل از ورود به مسجد یا یک معبد، کفش های خود را در بیاورید.

قبل از ورود به معبد هندو، پا و دستان خود را بشویید.

زنان قبل از ورود به مسجد یا یک معبد می بایست موها و یا قسمت هایی از بدن خود را پوشش دهند.

قبل از استفاده از دوربین یا گوشی موبایل اطمینان حاصل کنید گرفتن عکس مجاز است.

یک ساختمان مذهبی جای مناسبی برای پیک نیک نیست و در آنجا غذا خوردن ممنوع است.

غذا یا گل را به معابد هندو و بودایی بیاورید و آنها را به عنوان هدیه به خدایان ارائه دهید.

 زبان

چهار زبان رسمی سنگاپور عبارتند از ماندارین، مالایی، تامیل و انگلیسی. انگلیسی رایج ترین زبان مورد استفاده است و زبانی است که گروه های مختلف قومی را متحد می کند. بچه ها در مدرسه به زبان انگليسی مورد آموزش قرار می گیرند همچنین زبان مادری خود را نيز مي آموزند تا ارتباط آنها با سنت های قومی خودشان از بین نرود.

در آغاز اقامت خود در سنگاپور متوجه خواهید شد که سنگاپور مملو از خارجی هاست و خارجی ها ممکن است با مشکلات زبان مواجه شوند، زیرا بسیاری از سنگاپورها از Singlish برای برقراری ارتباط استفاده می کنند. Singlish ترکیبی از زبان انگلیسی با زبان های دیگر است، گاهی اوقات عبارات می توانند با واژه های خنده دار مثل ‘lah’، ‘leh’، mah ‘پایان یابند. چینی ها در سنگاپور معمولا از گویش های خود برای برقراری ارتباط استفاده می کنند. تنها دو زبان Hokkien و Teochew  هستند که پیوند نزدیکتری باهم دارند. مالزی ها از زبان خود در میان همنوعان خود استفاده می کنند و سرخپوستان به تامیل صحبت می کنند. اما با وجود نژادها یا مذاهب مختلف، این کشو یک ملت متحد است، جایی که بسیاری از شکاف های مذهبی یا نژادی در آن وجود دارد. در قرن نوزدهم، تعداد بسیار کمی از کودکان به مدرسه رفتند و حتی تعداد کمتری به زبان انگلیسی تحصیل کردند. افرادی که انگلیسی صحبت می کردند و فرزندان خود را به مدارس متوسطه انگلیسی فرستادند عمدتا اروپایی ها، مردم اوراسیایی (اقوام نژادی مخلوط)، برخی از اقلیت های کوچک مانند یهودیان، برخی از سرخپوستان و سیلان، و همچنین یک گروه از مردم چینی بودند.

در بیست سال اول قرن بیستم، آموزش متوسطه انگلیسی برای همه گروه ها محبوب شد. دختران شروع به رفتن به مدرسه کردند. در دهه 1950 تقریبا تمام کودکان به مدرسه رفتند و اکثریت به زبان انگلیسی تحصیل کردند. تا دهه 1980 تمام تحصیلات به زبان انگلیسی بود (بچه ها در کنار زبان انگلیسی زبان دیگری نیز یاد گرفتند).

همانطور که بیشتر مردم در مدرسه انگلیسی یاد گرفتند، زبان انگلیسی به طور گسترده ای در کنار بسیاری از زبان های دیگر سنگاپور صحبت می شد، از آنجا که سنگاپور در سال 1965 به یک جمهوری مستقل تبدیل شد، استفاده از زبان انگلیسی همچنان افزایش یافت. برای بسیاری از سنگاپورها، زبان اصلی زبان انگلیسی است. بسیاری از خانواده ها در خانه به زبان انگلیسی صحبت می کنند و یکی از اولین زبان هایی است که حدود نیمی از کودکان پیش دبستانی فعلی یاد می گیرند.

تقریبا در سنگاپور  هر شخص با بیش از یک زبان صحبت می کند و بسیاری از مردم به سه یا چهارزبان مسلط هستند. اکثر کودکان از زود هنگام دو زبانه می شوند. به طور طبیعی، حضور زبانهای دیگر (به ویژه انواع مختلف مالایی و چینی) بر زبان انگلیسی سنگاپور تأثیر گذاشته است. این نوع انگلیسی که به طور غیر رسمی مورد استفاده قرار می گیرد به نام Singlish شناخته می شود. Singlish یک نشان هویت برای بسیاری از سنگاپورها است.

Singlish

در انگلیسی سنگاپور معمولا از زبان های دیگر سنگاپور نیز استفاده می شود، به خصوص مالایی و هاکین.

مثال:

habis – finished به پایان رسید

makan – to eat خوردن

chope – to reserve something برای رزرو چیزی

cheem – difficult, complicated سخت، پیچیده است

ang mo – a white person یک فرد سفید پوست

rojak – mixed, a mix of مخلوط، ترکیبی از

liao – finished, the end به پایان رسید، پایان

kiasu – afraid to lose mentality ترس از دست دادن حافظه

سخنگویان به زبان Singlish معمولا جملات خود را با کلمات عجیب مانند: آه، لا، لو و چی به پایان می رسانند.

مثال:

OK lah, bye bye

Don’t like that lah

You are going there ah

No parking lots here, what

The price is too high for me lah

And then how many rooms ah

It is very troublesome ley

Don’t be like that ley

I’m not at home lah. That’s why ah

 هنر و معماری

معماری سنگاپور با توجه به تنوع فرهنگی و قومی و تاثیرات متفاوت آنها بسیار متنوع است. معماری معاصر سنگاپور تمرکز زیادی بر روی پایداری ساختمانها دارد، و نمونه های بسیاری از آنها به مناظر محیط زیست و فضای سبز اطراف ساختمان های بلند توجه دارند. معماری سبز و تهویه برای ساختمانها در سنگاپور به دلیل آب و هوای مرطوب آن بسیار حائز اهمیت است.

معماری سنگاپور طیف وسیعی از تأثیرات و سبک ها را از مکان ها و دوره های مختلف نشان می دهد. در این میان سبکهای اکولتیک و اشکال ترکیبی دوره استعماری و معماری معاصر بیشتر دیده می شود. به لحاظ زیبایی شناختی و تکنولوژیکی، معماری سنگاپور بیشتر به دوره سنتی قبل از جنگ جهانی دوم بر می گردد.

معماری سنتی سنگاپور شامل خانه های محلی، خانه های ترکیبی و خانه های ییلاقی سیاه و سفید و تعدادی از عبادتگاه ها است که منعکس کننده تنوع قومی و مذهبی این کشور است.

معماری مدرن در سنگاپور با سبک Art Deco و ورود بتن به عنوان یکی از مصالح ساختمانی محبوب آغاز شد. معماری مدرن بین المللی از دهه 1950 تا 1970 میلادی، مخصوصا در بلوک های مسکونی عمومی، آغاز شد. سبک معماری Brutalist در دهه 1970 نیز محبوب بود. این سبکها با بازسازی شهری و ایجاد دوره رونق در تاریخ سنگاپور همزمان بوده و در نتیجه این سبک شایع ترین معماری در آن زمان در سنگاپور بود. برخی از آثار مهم معماری این دوره عبارتند از: آپارتمان بانک مروارید که توسط Tan Cheng Siong طراحی شد و مجتمع پارک مردم و مجتمع گلدن مایل  که توسط شرکت Partnership طراحی شد.

یک نوآوری محلی در تلاش است تا نوعی از معماری مدرن را که مناسب شرایط آب و هوایی استوایی سنگاپور است، توسعه دهد. در دهه 1980 و به ویژه از اواخر دهه 1990، این رویکرد منجر به گسترش معماری مدرن استوایی یا معماری نئو گرمایی شد. این رویکرد شامل بازگشت به اشکال مدرنیستی ساده است و به جای استفاده از دیوار از حصار شیشه ای مدرن که قابلیت جذب گرماي خورشيد را دارد، همراه با تاکید بر محوطه سازی سرسبز و ایجاد سایه است. این تلاش های معماری با توجه به نگرانی ها در مورد گرمایش جهانی، تغییرات آب و هوایی و حفاظت از محیط زیست، به ویژه با توجه به این که تهویه مطبوع در ساختمان ها یکی از پر مصرف ترین ها در زمینه برق در سنگاپور است که این برق عمدتا از طریق سوخت های فسیلی تولید می شود، بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

یک ستارهدو ستارهسه ستارهچهار ستارهپنج ستاره (2 امتیاز, میانگین: 5.00 از 5)
Loading...

© تمام حقوق به ساحل آفتاب متعلق است.
طراحی توسط: فلاح نت